Τα αυτονόητα…

Του Ανδρέα Κουτρούλη

Οι δημοτικές εκλογές έχουν ήδη προγραμματιστεί και οι συζητήσεις έχουν αρχίσει δυναμικά γύρω από τα πεπραγμένα και από τα μελλούμενα των δήμων. Ιδιαίτερα εφέτος με τους εκατοντάδες υποψηφίους η προεκλογική περίοδος θα είναι θορυβώδης και οι προβλέψεις βουβές. Στα πλαίσια αυτά ρωτήθηκε, συνταξιούχος γέννημα θρέμμα Ηρακλειώτης, από φίλο του υποψήφιο δημοτικό σύμβουλο, εάν ήταν διατεθειμένος να στηρίξει τη δική του δημοτική παράταξη, την ώρα που έπιναν το πρωινό καφεδάκι τους.

-Δεν ξέρω Μήτσο, θα ακούσω και αν καταφέρω να βγάλω άκρη, θα αποφασίσω, του απάντησε.

-Και τι είναι αυτό που θα ήθελες να ακούσεις φίλε μου, τον ρωτάει με έμφαση ο μέλλον δημοτικός άρχοντας, προκειμένου να στηρίξεις ένα υποψήφιο δήμαρχο;

– Τα αυτονόητα Μήτσο, τα αυτονόητα, του απάντησε με σκωπτικό και λίγο θυμωμένο ύφος ο Ηρακλειώτης συνταξιούχος. Τα αυτονόητα που περιλαμβάνουν τρεις λέξεις που, εδώ και εξήντα πέντε χρόνια που ζω στο Ηράκλειο, κανένας δημοτικός άρχοντας δεν έπραξε. Και μη με κοιτάζεις Μήτσο με αυτό το ειρωνικό μειδίαμα, επειδή μου σέρβιρες το δεκασέλιδο πρόγραμμα της παράταξής σου, διότι οι τρεις αυτές λέξεις περιλαμβάνουν την ουσία του έργου που έχει ανάγκη ετούτος εδώ ο τόπος. Νερό – Καθαριότητα – Συντήρηση.

Το νερό Μήτσο μου, το νερό, που ενώ πληρώνουμε τέλη για πόσιμο νερό, αυτό καταντάει να είναι μόνο για άρδευση. Και ενώ διατίθενται τεράστια κονδύλια για νέες πηγές ύδρευσης και οι πολίτες πληρώνουν αυξημένα τέλη για υπερκατανάλωση, αυτό χάνεται κατά 40% στη διανομή του. Βλέπεις το έργο της αντικατάστασης του απαρχαιωμένου δικτύου έχει την ατυχία να είναι υπόγειο και δεν φαίνεται Μήτσο μου…

Για καθαριότητα ούτε λόγος. Τα κίτρινα γιλέκα τα βλέπει κανείς μόνο στο κέντρο για να καλύψουν το «φαίνεσθαι» αλλά και ούτε αυτό καλύπτεται εάν κανείς κάνει μια βόλτα στην παραλιακή. Για τους συνοικιακούς δρόμους και πάρκα ούτε συζήτηση. Το Ηράκλειο μάλλον θα καταφέρει να πάρει το βραβείο του «χρυσού βατόμουρου» στην καθαριότητα. Άλλαξε λοιπόν Μήτσο όλες τις σελίδες του προγράμματος σας για τον πολιτισμό και βάλε πρώτα τη λέξη «καθαριότητα», οι άλλες να έπονται.

Η συντήρηση, άγνωστη λέξη, εδώ και πολλά χρόνια, για τους δημοτικούς άρχοντες. Και όταν αναφέρω για τη συντήρηση Μήτσο, εννοώ ένα διαρκές σύστημα ελέγχου και άμεσης αποκατάστασης των ζημιών και όχι να αφήνουμε τις υποδομές στο μαύρο τους το χάλι και μετά κάνουμε μια πλήρη ανακαίνιση ή κάνουμε ένα καινούργιο έργο.

Μνημεία που δεν ξαναγίνονται, δρόμοι που κατάντησαν επικίνδυνοι, πράσινο που έχει καταντήσει κίτρινο, παιδικές χαρές που δεν ακούγονται φωνούλες παιδιών, για όλα αυτά ακολουθείται η πολιτική της «δημοσιότητας». Γίνονται έργα μόνο όταν υπάρχει δημοσιότητα Μήτσο μου, μόνο όταν υπάρχουν εγκαίνια, φλάς και η ευκαιρία για την προβολή της ρητορικής του κάθε υποψηφίου. Δυστυχώς τα νέα έργα και οι γενικές ανακαινίσεις «φωνάζουν» Μήτσο μου, ιδιαίτερα την προεκλογική περίοδο, ενώ οι συντηρήσεις και οι αποκαταστάσεις είναι έννοιες «βουβές».

– Έλα τώρα Μήτσο εγώ κερνάω τα καφεδάκια, αφού κατάφερες να ακούσεις εσύ εμένα, τον απλό, χωρίς πολιτικό φωτοστέφανο πολίτη, και όχι εγώ εσένα να μου αναλύεις τα μελλούμενα «για μένα χωρίς εμένα».

Αυτό πρέπει να γίνεται κανονικά φίλε μου, οι πολίτες να μιλούν πολύ και οι υποψήφιοι λίγο. Έτσι ίσως καταφέρουν, όσοι γίνουν δημοτικοί άρχοντες να πράξουν τα ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ…

 

 

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΑΡΘΡΑ