![](https://www.neadrasis.gr/wp-content/uploads/2023/09/Στιγμιότυπο-οθόνης-2023-09-28-06.30.33-1.png)
![](https://www.neadrasis.gr/wp-content/uploads/2023/09/Στιγμιότυπο-οθόνης-2023-09-28-06.30.43.png)
![](https://www.neadrasis.gr/wp-content/uploads/2023/09/Στιγμιότυπο-οθόνης-2023-09-28-06.30.55.png)
Σήμερα, Πέμπτη 28 Σεπτεμβρίου 2023 είναι γιορτή: Οσίου Χαρίτωνος ομολογητού, Αγίου Αλκίσων και γιορτάζουν οι Χαρίτων, Χαρίτωνας, Χαρίτος, Αλκίσων.
Όσιος Χαρίτων ο Ομολογητής
Ο Όσιος Χαρίτων ο Ομολογητής καταγόταν από το Ικόνιο και έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Αυρηλιανού (270 – 275 μ.Χ.). Ήταν γνωστός για το χριστιανικό του ήθος, γι αυτό και όταν εξεδώθηκε διάταγμα κατά των Χριστιανών, ήταν από τους πρώτους που συνέλαβε ο Έπαρχος της πόλης. Υπεβλήθη σε φρικτά βασανιστήρια, αλλά ενώ ακόμη βρισκόταν στη φυλακή ο αυτοκράτορας Αυρηλιανός δολοφονήθηκε. Ο Πρόβος που τον διαδέχθηκε στο θρόνο ακύρωσε το διάταγμα κι έτσι ο Χαρίτων αφέθηκε ελεύθερος. Αποφάσισε να καταφύγει στα Ιεροσόλυμα και να ζήσει ως αναχωρητής σε σπηλιές της περιοχής. Η φήμη του διαδόθηκε πολύ γρήγορα και ήρθαν στο πλευρό του πολλοί μαθητευόμενοι. Έτσι έκτισε στη Φαρά μεγάλη Λαύρα. Ποθώντας όμως την ερημία, αναχώρησε και πάλι για τα ενδότερα της ερήμου, όπου στην περιοχή Σουκά, έκτισε νέα Λαύρα. Εκεί παρέδωσε την ψυχή του εν Κυρίω.
Άγιος Αλκίσων
Ο άγιος Αλκίσων, που τιμάται από την Εκκλησία στις 28 Σεπτεμβρίου, υπήρξε Επίσκοπος στην Αποστολική Εκκλησία της Νικοπόλεως Πρεβέζης, κατά τα τέλη του 3ου αι. και στις αρχές του 4ου αι. Μάλιστα ανήγειρε και μεγάλο ναό, περικαλλή Βασιλική στ’ όνομά του, τα ερείπια της οποίας σώζονται.
Είναι άγνωστος στους πολλούς, ο Θεός, όμως, τον γνωρίζει καλά.
Γι’ αυτό και τον στεφάνωσε για την αγιότητά του. Οι άνθρωποι, ωστόσο, οι περισσότεροι τουλάχιστον, τον αγνοούμε, αν και αυτό μικρή σημασία έχει μπροστά στις προτεραιότητες του Θεού.
Ξεχώριζε για τη βεβαιότητά του πως και το μεγαλύτερο εμπόδιο στον πνευματικό αγώνα εξαφανίζεται, όταν έχουμε σύμμαχο το Θεό.
Με αυτό το σκεπτικό αντέδρασε όταν ο αυτοκράτορας Αναστάσιος ο Α΄ (491-516) εξέδωσε διάταγμα, το γνωστό “ο Τύπος του Αναστασίου”, με το οποίο δεν δεχόταν τις αποφάσεις της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου της Χαλκηδόνας.
Σ’ αυτό το διάταγμα υποτάχθηκαν και εκκλησιαστικοί παράγοντες της εποχής, όχι όμως ο Αλκίσων.
Με τη βεβαιότητα ότι στην πίστη συμβιβασμοί δεν χωρούν, αντέδρασε και συγκάλεσε το 512 στη Νικόπολη Σύνοδο, με τη συμμετοχή 40 Επισκόπων του Ιλυρρικού, η οποία καταδίκασε το διάταγμα του Αναστασίου.
Και δεν έμεινε μόνο σ’ αυτό. Πρωτοστάτησε για τη σύγκληση Συνόδου στην Ηράκλεια Θράκης, με την παρουσία 200 και πλέον Αρχιερέων, ωστόσο, παρότι συγκεντρώθηκαν, δεν συνεδρίασαν, γιατί συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν.
Όλη η οργή, το μίσος και το μένος του αυτοκράτορα έπεσε στους ώμους του Αλκίσωνα, γιατί τόλμησε και αντιστάθηκε στο θέλημά του!
Αν και ήταν γέροντας, τον έκλεισε σ’ ένα μπουντρούμι στην Κωνσταντινούπολη, όπου υπέστη εξευτελιστικά μαρτύρια. Δεν άντεξε για πολύ το σώμα του, η ψυχή του ήταν λιονταρίσια, και πέθανε.
Αποδείχθηκε, όμως, άξιος του Χριστού, γιατί, εφόσον θεώρησε ότι ο αυτοκράτορας στράφηκε κατά της Εκκλησίας και ενεργούσε αντίθετα και ξένα προς αυτή, τον απαρνήθηκε, τον αποκήρυξε, για να μην προδώσει την Ορθοδοξία.
Ο άγιος Αλκίσων έδειξε περίτρανα ότι δεν μπορεί να συμβιβαστεί η Εκκλησία με την πολιτική θέληση, με τα διάφορα συμφέροντα, με τη σκόπιμη αλλαγή αρχών και πεποιθήσεων, όταν συσκοτίζεται η πίστη.
Έδειξε ακόμη ότι δεν μπορούν με ελαφρά συνείδηση οι εκπρόσωποί της να εναρμονίζονται με τις προσταγές της κοσμικής εξουσίας, όταν αλλοιώνεται το χριστιανικό φρόνημα.
Ο άγιος Αλκίσων κινήθηκε ασυμβίβαστα, για να μείνει αλήθεια η αλήθεια. Αρετή η αρετή. Χριστιανισμός ο Χριστιανισμός. Χριστιανός ο Χριστιανός.
Δεν δέχθηκε να καταπατήσει τα όσια και τα ιερά και να γίνει ομοϊδεάτης, ομόφρων, σύμψυχος με ανθρώπους, που θεωρούσε ότι καταπατούν τα ορθώς παραδεδεγμένα.